Էլենոր Ռուզվելտ․Կին, որով հիանում էին

Անձնուրաց աջակցելով ամուսնուն դժվարին ժամանակներում և ունենալով վեց երեխա, նա հասցրեց ղեկավարել սոցիալական ծրագրեր, ժամանակ հատկացնել տնտեսությանը և գիտությանը:

Առաջին տիկնոջ ճակատագիրը
Նախագահի կին լինելը հեշտ գործ չէ: Այնուամենայնիվ, Էլեոնոր Ռուզվելտը պատմության մեջ մտավ ոչ միայն որպես երկրի առաջին տիկին, այլև որպես անկախ քաղաքական առաջնորդ: Դժվարին ժամանակներում անձնուրաց աջակցելով ամուսնուն և ունենալով վեց երեխա, նա հասցրեց ղեկավարել սոցիալական ծրագրեր, ժամանակ հատկացնել տնտեսությանը և գիտությանը:
Իր ամուսինը ՝ Ֆրանկլին Ռուզվելտը, ամերիկացի առաջին նախագահն էր, ով պաշտոնավարեց ավելի քան երկու անգամ: Ըստ այդմ, Էլեոնորը միակն էր, ով այդքան երկար պաշտոնավարվեց որպես առաջին տիկին ՝ 1933-ի մարտից մինչև 1945-ի ապրիլ: Մինչդեռ նա ավելին էր, քան պարզապես կին և մայր: Մինչև կյանքի վերջը Էլեոնոր Ռուզվելտը ակտիվորեն զբաղվում էր քաղաքականությամբ և սոցիալական նախագծերով: Մի անգամ նա նույնիսկ գերազանցեց իր ամուսնուն հայտնիությամբ:

Ինչպե՞ս սկսվեց ամեն ինչ:

Երբ երկրի ապագա առաջին տիկինը 15 տարեկան էր, տատիկի խնդրանքով նա գնաց Լոնդոն ՝ աղջիկների համար նախատեսված ավագ դպրոց: Էլեոնորը ձիասպորտի, պարի, երգի և երաժշտության դասեր էր առնում և սովորում գրականություն: Այնտեղ նա սովորեց, թե ինչպես ճիշտ համադրել հագուստը և դիմահարդարվել `լավագույն տպավորություն թողնելու համար: Երեք տարվա ուսման ընթացքում դպրոցը սերմանեց նրա քաղաքական և կրոնական հանդուրժողականությունը, ինչպես նաև գիտության հանդեպ սերը: Այնուամենայնիվ, Էլեոնոր իրեն համարում էր «անճոռնի ճուտիկ»: Եվ չնայած այն հանգամանքին, որ նա հիանալի դաստիարակություն ու կրթություն ուներ և ԱՄՆ ներկայիս նախագահի զարմուհին էր, երբ Ֆրանկլին Ռուզվելտը նրան ամուսնության առաջարկ արեց, նրա զարմանքը սահմաններ չուներ:
Երիտասարդները հաճախ էին հանդիպում ընտանեկան երեկոներին: Նրանք բարեկամներ էին հինգերորդ սերնդում և ունեին նույն ազգանունը: Ավելին, Էլեոնորի հայրը Ֆրանկլինի կնքահայրն էր: Իր ապագա ամուսնու համեմատ աղջիկը այնքան էլ պայծառ տեսք չուներ, որքան շատերը կցանկանային: Ֆրանկլինը, սակայն, դրան ուշադրություն չդարձրեց: Երկուսն էլ կյանքի լուրջ մտադրություններ ունեին, երկուսն էլ խիստ հետաքրքրված էին սոցիալական և քաղաքական խնդիրներով: Ավելին, Էլեոնորը հմայիչ ու խելամիտ էր: 1902 թվականին նրանք սկսեցին լուրջ հարաբերություններ, իսկ մեկ տարի անց նրանք արդեն նշանադրվեցին:

Նրանց հարսանիքը հասարակական մեծ իրադարձություն էր: Մանհեթենի 76 -րդ փողոցի տան դիմաց բազմություն էր հավաքվել: Կարգը հսկում էին ոստիկանության 75 աշխատակիցներ:

Կարիերայի վերելք

Երբ Ֆրանկլին Ռուզվելտի կարիերան սկսեց բարձունք ապրել, Էլեոնորը հետ չմնաց: Դառնալով հայտնի քաղաքական գործչի կինը ՝ նա սկսեց վարել շատ ակտիվ հասարակական կյանք: Նա կարծում էր, որ յուրաքանչյուր կնոջ պարտականությունն է ապրել իր ամուսնու շահերով: Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Էլեոնորը մասնակցեց Կարմիր Խաչի աշխատանքներին:
Երբ Ֆրանկլին Ռուզվելտը դարձավ Միացյալ Նահանգների նախագահ, երկիրը պատմության դժվարին շրջան էր ապրում: Դա Մեծ Ճգնաժամի տարիներն էին և երկրում կուտակված էր հսկայական թվով տնտեսական և սոցիալական խնդիրներ: Մինչդեռ առաջին տիկինը ոչ միայն օգնում էր ամուսնուն նյութեր հավաքել իր հանրային ելույթների համար, այլև ակտիվորեն առաջ էր տանում նրա «Նոր գործարք»տնտեսական քաղաքականությունը: Երբ նախագահի մոտ լուրջ առողջական խնդիրներ առաջ եկան, Էլեոնորը իսկական քաջություն և հավատարմություն ցուցաբերեց: Իմանալով Ֆրանկլինի պոլիոմիելիտի ախտորոշման մասին, նա խնամում էր ամուսնունչվախենալով վարակից: Հիվանդության հետևանքը ոտքերի անդամալուծությունն էր: Բայց նույնիսկ այն ժամանակ, երբ սայլակը դարձավ 29-ամյա նախագահի տեղաշարժվելու միակ միջոցը, Էլեոնորը չհանձնվեց: Նա ոչ միայն վերադարձրեց ամուսնու հավատն իր նկատմամբ, այլև նրան մղեց նոր նվաճումների: Նրա աջակցության շնորհիվ Ֆրանկլին Ռուզվելտը դարձավ ԱՄՆ նախագահ ՝ առաջինը ընտրվելով ավելի քան երկու անգամ:
1936 թվականին հրապարակվեց նրա «Իմ օրը» հոդվածը, որում երկրի առաջին տիկինը ընթերցողների ուշադրությունը հրավիրեց սոցիալական խնդիրների վրա: Նույն թվականին նա դարձավ Ամերիկայի լրագրողների գիլդիայի անդամ:
1941 թվականին Էլեոնոր Ռուզվելտը նշանակվեց պաշտպանության նախարարի տեղակալ, և այդ պաշտոնում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում մեկնեց Մեծ Բրիտանիայում ամերիկյան զորքերի տեղակայաններ, ինչպես նաև Խաղաղ օվկիանոսում, Ավստրալիայում և Նոր Զելանդիայում գտնվող ամերիկյան ռազմակայաններ: Նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա ծառայել է որպես քաղաքացիական պաշտպանության ծառայության փոխտնօրեն։
Ամուսնու մահից հետո նա շարունակեց ակտիվ հասարակական կյանք վարել և հանդես եկավ որպես հրապարակախոս, գրող և իրավապաշտպան: Էլեոնորը դարձավ ՄԱԿ -ում ԱՄՆ առաջին ներկայացուցիչը և մասնակցեց Մարդու իրավունքների հռչակագրի մշակմանը:

Նյութի աղբյուր՝ diletant.media